Szlak architektury cerkiewnej

Krynica – Słotwiny
Dawna cerkiew p.w. Opieki Najświętszej Marii Panny.
Pochodzi z lat 1887-1888. Powstała w miejscu spalonej w 1796 roku cerkwi. Świątynia jest drewniana, konstrukcji zrębowej, pokryta blachą z kwadratową wieżą konstrukcji słupowej. Budynek wieńczą trzy baniaste kopuły ze ślepymi latarniami. Ołtarz główny z XIX w. Z wyposażenia cerkiewnego zachowało się jedynie barokowe (XVIII w.) tabernakulum z rzeźbionym tronem i wizerunek Chrystusa przy słupie oraz barokowo-klasycystyczny lichtarz z XIX wieku. Obecnie kościół rzymskokatolicki.




Krynica ul. Kraszewskiego
Krynica-zdrój cerkiew grekokatolicka p.w. św Piotra i Pawła
Cerkiew została zbudowana w latach 1872-1857 z cegły i kamienia oraz częściowo otynkowana. Jednonawową świątynię z transeptem oraz węższym prezbiterium i przylegającą do niego zakrystią przykrywa dach siodłowy z siedmioma baniastymi wieżyczkami zwieńczonymi ślepymi latarniami. Frontowa wieża i jej dwie boczne przybudówki są nakryte podobnymi hełmami. Całość pokryto blachą. We wnętrzu zachowały się cztery ołtarze boczne z XIX w.


Krynica- Zdrój - ul. Cmentarna
Cerkiew prawosławna pw. św. Równego Apostołom Księcia Włodzimierza
Została zbudowana w latach 1983-1996 z cegły, w tradycji budownictwa cerkiewnego. Wewnątrz znajduje się ikonostas i kilka ikon, a w przedsionku - zabytkowy obraz ze sceną sądu Chrystusa oraz wyciętą w drewnie sceną Ukrzyżowania, pochodzący prawdopodobnie za zwieńczenia ikonostasu.



Piorunka
Dawna cerkiew greko-katolicka p.w. Świętych Kosmy i Damiana.
Obecnie istniejąca świątynia zbudowana została w 1789 roku w typie sakralnego budownictwa zachodnio-łemkowskiego. Budynek drewniany, trójdzielny, jednonawowy, konstrukcji zrębowej z wieżą o konstrukcji słupowej. Całość świątyni wieńczą trzy baniaste kopuły. Wewnątrz zachowany został wystrój cerkiewny. Najstarszym i  w całości zachowanym zabytkiem jest rokokowy ikonostas z XVIII wieku.


Berest
Dawna cerkiew greko-katolicka p.w. Świętych Kosmy i Damiana.
Obecnie istniejąca świątynia zbudowana została w 1842 roku, w typie sakralnego budownictwa zachodnio-łemkowskiego. Jest to budynek drewniany, konstrukcji zrębowej, oszalona, pobita gontami i pokryta blachą, z wieżą konstrukcji słupowej. Budynek wieńczą trzy baniaste wieżyczki ze ślepymi latarniami dodatkowo ozdobione kopułkami  i kutymi krzyżami. Wnętrze nakryte kopulastymi sklepieniami pozornymi.  Całość wyposażenia utrzymana w tradycji cerkiewnej z XVII-XX w. Obecnie kościół rzymskokatolicki.

Czyrna
Dawna cerkiew greko-katolicka p.w. Św. Paraskiewy.
Obecnie istniejąca świątynia zbudowana została w 1892 roku, w typie sakralnego budownictwa zachodnio-łemkowskiego. Budynek drewniany, szalowany, trójdzielny, jednonawowy, konstrukcji zrębowej  z wieżą konstrukcji słupowej. Dach nad prezbiterium siodłowy, ponad nawą kopuła zakończona wieżyczką z latarnią i baniastym hełmem, analogicznym jak nad prezbiterium i wieżą. Wnętrze utrzymano częściowo w tradycji cerkiewnej.


Mochnaczka Niżna
Dawna cerkiew greko-katolicka p.w. Św. Michała Archanioła.
Cerkiew zbudowana została w XVIII w., a następnie rozbudowana w 1846 roku, w typie budownictwa zachodnio-łemkowskiego. Budynek pierwotnie trójdzielny, konstrukcji zrębowej z wieżą konstrukcji słupowej zwężającą się ku górze z nadwieszona izbicą. Dach namiotowy kryty blachą. Całość wieńczą trzy baniaste wieżyczki ze ślepymi latarniami. Najstarszym i w całości zachowanym zabytkiem jest ikonostas barokowo-klasycystyczny z XVII/XVIII wieku.


Tylicz
Dawna cerkiew greko-katolicka p.w. Świętych Kosmy i Damiana.
Świątynia zbudowana została w latach 1738-1744 w typie sakralnego budownictwa zachodnio-łemkowskiego.
Budynek jest w całości drewniany, konstrukcji zrębowej, trójdzielny, jednonawowy z wieżą konstrukcji słupowej podbitą gontem. Obiekt wieńczą trzy wieżyczki z baniastymi hełmami. Całość wyposażenia wnętrza o charakterze cerkiewnym. Najstarszym i najpiękniejszym elementem jest ikonostas późnobarokowy z elementami współczesnymi.


Powroźnik
Cerkiew greko-katolicka p.w. Św. Jakuba Młodszego Apostoła.
Cerkiew zbudowana została na początku XVII w., a przebudowana na początku XIX w. Budynek trójdzielny, konstrukcji zrębowej. Wewnątrz znajduje się cenne wyposażenie cerkiewne z XVIII-XIX w., ikonostas z XVII w. Obecnie kościół rzymskokatolicki.



Szczawnik
Dawna cerkiew greko-katolicka p.w. Św. Dymitra.
Świątynia została zbudowana w 1841 roku, w typie sakralnego budownictwa zachodnio-łemkowskiego. Posiada drewnianą konstrukcję zrębową i wieżę o konstrukcji słupowej. Budynek trójdzielny i jednonawowy. Nad nawą i prezbiterium występują pozorne sklepienia zwierciadlane. Dachy są łamane, podbite gontem i kryte blachą. zdobią je trzy baniaste wieżyczki ze ślepymi latarniami. Wnętrze cerkwi ma wystrój charakterystyczny dla budownictwa sakralnego greko-katolickiego byłego "klucza muszyńskiego". Większość znajdujących się tam zabytków pochodzi z XIX wieku. Część z nich szczególnie cennych, ma wcześniejszy rodowód. Pochodzą prawdopodobnie ze świątyni, która pierwotnie stała na miejscu obecnej cerkwi. Są to: późnobarokowy ołtarz boczny z 1729 roku z ikona "Przemienienia Pańskiego" oraz z obrazem "Chrystus w grobie". W ołtarzu zachwyca bogata ornamentyka roślinno-geometryczna zdobień jak i dzwonu z 1707 roku. Na uwagę zasługują ponadto dwa obrazy ludowe pochodzące z późniejszego okresu: motywy z 1854 roku "Ukrzyżowanie" oraz ikona "Św. Barbara" z 1867 roku. We wnętrzu można odnaleźć późnobarokowy ikonostas z przełomu XVIII/XIX wieku, podzielony według tematyki. U samej góry umieszczone są obrazy Patriarchów Starego Testamentu, niżej  Matki Boskiej w różnych okresach jej życia, a jeszcze niżej Apostołów. Na wysokości ołtarza można zobaczyć obraz Św. Mikołaja, Matki Boskiej Gwiazdy Zarannej, Pana Jezusa oraz Św. Demetriusza patrona cerkwi, a najniżej sceny ze Starego Testamentu.  Po wysiedleniu ludności łemkowskiej w latach 1945-47, cerkiew greko-katolicka stała się kościołem rzymsko-katolickim.


Muszynka
Dawna cerkiew grekokatolicka p.w. św. Jana Ewangelisty.
Wybudowana została w 1689 roku. Jest ona drewniana, trójdzielna, szalowana, podbita blachą, w typie cerkwi zachodniołemkowskich. We wnętrzu znajduje się ikonostas z XVIII wieku, natomiast w ołtarzu bocznym obraz św. Barbary z ołtarza polowego konfederatów barskich. Świątynię otacza drewniane ogrodzenie z bali, zadaszone gontami z bramką od frontu.


Milik
Dawna cerkiew p.w. św. Kosmy i Damiana
Cerkiew pochodzi z 1813 roku. Świątynia jest jak większość w okolicy w typie zachodniołemkowskim. Obecnie kościół rzymskokatolicki. Trójdzielnia, konstrukcji zrębowej, podbita gontami, częściowo oszalowana i pokryta blachą. Wewnątrz budynku znajduje się sklepienie pozornie zwierciadlane i polichromia ornamentalna z XIX wieku, a także ikonostas rokokowo – klasycystyczny z 1806 roku. Reszta wyposażenia z XVIII-XIX wieku.


Andrzejówka
Dawna cerkiew p.w. Zaśnięcia Najświętszej Marii Panny z 1864 roku.
Jest to świątynia drewniana, konstrukcji zrębowej. Wieża konstrukcji słupowej z izbicą. Ściany szalowane gontem. Dachy namiotowe, podbite blachą. Wieża zwieńczona cebulastym Chełmem z latarniami, podbita gontem. Wieżyczki nad nawą i prezbiterium, podobne do tych z na wieży, lecz podbite blachą. Wokół świątyni ogrodzenie kamienne podbite gontem i wieniec starodrzewów. We wnętrzu niekompletny ikonostas z XVII wieku i barokowy ołtarz z XVIII wieku. Na śnicach polichromia z końca XIX wieku.


Polany
Dawna cerkiew p.w. Św. Michała Archanioła
Wzniesiono ją w 1820 roku. Ikony górnej części ikonostasu pochodzą z XVII w. – niestety zostały przemalowane. Z XVII wieku pochodzi też wieńcząca ikonostas scena ukrzyżowania – sylwetki Matki Boskiej, Marii Magdaleny, św. Jana i św. Longina – są wycięte z deski oraz stare, jeszcze nie ażurowe carskie wrota, obecnie po bokach ikonostasu. XVIII-wieczne ikony namiestne obecnie znajdujące się w ikonostasie pochodzą ze starej cerkwi we Florynce.